Samoakceptacja.

Witam, każdy z nas zdaje sobie sprawę z własnego JA. Jednak nie jest proste zdefiniowanie tego JA. Co więcej – każdy z nas ma te JA, czyli wiedzę na temat własnej osoby. Wiem, że mam 22 lata, wiem gdzie mieszkam, wiem co lubię, jakie są moje zainteresowanie, jakie mam plany Życiowe, wiem że szybko się denerwuję, lubię pomagać oraz wiele innych spraw o sobie. Jest to moje JA realne – takie jaka naprawdę jestem. Samoocena według mnie jest to afektywna reakcja na samego siebie, czyli to jak emocjonalnie reagujemy na wizerunek własnej osoby. Czy jeżeli myślę o sobie, to czy czuję pozytywne emocje, czy może jednak nie do końca.  Samoakceptacja według mnie natomiast jest to akceptowanie siebie takiego, jakim się jest.  Jest to poczucia własnej wartości. Niektóre osoby akceptują siebie całkowicie. Mają szacunek do siebie, zaufanie, po prostu lubią siebie. Inne osoby cechuje  – samoodrzucenie. Chciałby zmienić wszystko, początkowo od za dużego nosa, przez cechy charakteru, inteligencję, aż do płci i rodziny. Kiedy wiemy że się samoakceptujemy? Gdy Kochamy siebie ze wszystkimi wadami, porażkami Życiowymi, ale także sukcesami, gdy chociaż wiemy, że mamy wady to albo je akceptujemy albo dążymy do ich zmiany. W relacjach z innymi ludźmi porzucamy schemat lepszy/gorszy i wreszcie jesteśmy świadomi tego, że każdy z nas jest różny, ale w tej różnorodności wszyscy jesteśmy równi. Nie ma ludzi lepszych lub gorszych, nawet jeśli jedni rozwinęli bardziej pewne umiejętności czy cechy charakteru niż inni.

„ Znam swoje wady i akceptuję je. Znam swoje zalety i doceniam je.”

1 thought on “Samoakceptacja.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.